Dlaczego wzory amigurumi zaczynają się od 6 oczek?

Sześć oczek ścisłych w magicznym kółku tworzy malutki płaski krążek, który całkowicie się zamyka, kiedy zaciągniesz kółko. Dodawanie sześciu oczek w każdym okrążeniu utrzymuje ten krążek płaski i dlatego klasyczny początek to 6, 12, 18, 24. Niektórzy projektanci zaczynają od 5 albo 8 oczek; przy tych liczbach działa ta sama logika.

Skąd mam wiedzieć, kiedy przestać dodawać oczka?

Kiedy okrążenie ma taki obwód jak najszersza część twojego kształtu. Liczba oczek w okrążeniu to obwód podzielony przez szerokość jednego oczka. Przy włóczce średniej grubości oczko ścisłe ma około 6 mm szerokości, więc kulka o średnicy 7 cm potrzebuje w najszerszym miejscu około 36 oczek i właśnie tam przestajesz dodawać.

Czym jest niewidoczne ujęcie?

Zamiast wyciągać pętlę przez dwa pełne oczka, wbijasz szydełko tylko pod przednie półoczka dwóch kolejnych oczek, nabierasz nitkę i przeciągasz ją przez oba półoczka, a potem kończysz jak zwykłe oczko ścisłe. Na zewnątrz nie zostaje żadne zgrubienie, co ma znaczenie przy zamkniętym, wypchanym kształcie.

Dlaczego każdy wzór amigurumi idzie 6, 12, 18, 24: dodawanie i ujmowanie oczek

Kto zrobił choć kilka maskotek amigurumi według wzoru, ten wie, że wszystkie zaczynają się tak samo: 6 oczek w magicznym kółku, potem 12, 18, 24. Później schodzą z powrotem przez te same liczby. To nie jest umowa, którą ktoś wymyślił; to geometria. Kiedy ją zrozumiesz, zrobisz szydełkiem każdy kształt.

Jedno oczko ma swój rozmiar

Oczko ścisłe z włóczki średniej grubości (DK) na szydełku 3,5 mm ma około 6 mm szerokości i 5 mm wysokości. Te dwie liczby to cały sekret. Każde okrążenie kształtu ma swój obwód, a liczba oczek w tym okrążeniu to po prostu obwód podzielony przez szerokość jednego oczka. Każde okrążenie ma też wysokość jednego oczka, więc element o długości 5 cm ma około dziesięciu okrążeń.

Cienka włóczka daje mniejsze oczka, więc ten sam kształt potrzebuje ich więcej. Gruba włóczka potrzebuje ich mniej. Tylko tyle oznacza w amigurumi „próbka”, i dlatego wzór napisany pod włóczkę DK wychodzi większy z grubszej włóczki worsted.

Magiczne kółko to malutki krążek

Sześć oczek ścisłych w magicznym kółku, mocno zaciągniętym, tworzy krążek o średnicy około centymetra. Teraz dodaj sześć oczek w następnym okrążeniu: obwód rośnie o szerokość sześciu oczek, czyli dokładnie tyle, ile potrzebuje płaski krążek większy o jedno okrążenie. Dodaj sześć znowu i znowu, a wyjdzie ci płaskie koło. To jest początek 6, 12, 18, 24 i z założenia jest płaski.

Kulka to krążek, który przestaje być płaski. Przy samej górze kuli powierzchnia jest prawie płaska, więc okrążenia rosną prawie o sześć. Bliżej środka powierzchnia zaczyna się zaokrąglać, obwód rośnie wolniej, a wzór wplata okrążenia bez dodawania: „(3 ośc, dodaj) x6, potem 1 ośc w każde oczko”. Na równiku okrążenie przestaje rosnąć. Potem wszystko idzie w odwrotną stronę z ujęciami.

Dlaczego dodawania są rozłożone

Dodanie poszerza oczko. Sześć dodań ułożonych jedno nad drugim w tym samym miejscu tworzy narożnik i w ten sposób celowo robi się sześciokąt. Rozłożone równo na całym okrążeniu tworzą koło. Dlatego wzory mówią „(2 ośc, dodaj) x6” i dlatego dobrzy projektanci przesuwają dodawania między okrążeniami, żeby nie układały się w jedną linię i nie tworzyły widocznych krawędzi.

Tak samo jest z ujmowaniem. „(2 ośc, ujmij) x6” zmniejsza okrążenie z 24 do 18 równomiernie, a kształt pozostaje okrągły.

Jak czytać liczby w nawiasach

Liczba po każdym okrążeniu to liczba oczek w tym okrążeniu, kiedy je skończysz. Każde dodanie dokłada jedno oczko, każde ujęcie zabiera jedno. Jeśli robisz „(1 ośc, dodaj) x6 (18)”, a naliczysz 17, to gdzieś umknęło ci jedno dodanie; nie pruj, po prostu dodaj oczko w następnym oczku. Nikt tego nie zobaczy.

Jak samodzielnie dobrać rozmiar kształtu

Kulkę albo rurkę możesz rozpisać samodzielnie, korzystając z dwóch liczb z początku:

Zdecyduj, jak szerokie ma być najszersze okrążenie, w centymetrach.
Obwód to szerokość razy 3,14. Podziel go przez 0,6 (szerokość oczka przy włóczce średniej grubości), a dostaniesz liczbę oczek w najszerszym okrążeniu. Zaokrąglij do najbliższej wielokrotności sześciu.
Od magicznego kółka dodawaj sześć oczek w każdym okrążeniu, aż dojdziesz do tej liczby, a jeśli kształt ma być bardziej okrągły, co jakiś czas przerób okrążenie bez dodawania.
Przerób okrążenia bez zmian na długość prostej części, jedno okrążenie na każde 5 mm.
Ujmuj po sześć oczek w okrążeniu, aż wrócisz do 6, wypełnij i zamknij.

Kulka o średnicy 7 cm: obwód 22 cm, 36 oczek w najszerszym miejscu. Osiem okrążeń w górę (6, 12, 18, 24, 24, 30, 30, 36), kilka okrążeń bez zmian i osiem w dół. Rączka o grubości 1,8 cm: 5,7 cm obwodu, 9 oczek, co daje 12 (najbliższa wielokrotność sześciu), więc rączka to 6 oczek w kółku, a potem 12 przez tyle okrążeń, ile ma mieć długości.

Albo niech policzy komputer

Dokładnie to robi projektant amigurumi Knytstudio dla każdej części zwierzątka, które budujesz w 3D. Ustawiasz rozmiary w centymetrach, wybierasz grubość włóczki, a on przechodzi każdy kształt okrążenie po okrążeniu, wylicza liczby oczek, zaokrągla je do wielokrotności sześciu tak, jak robi się to ręcznie, i zapisuje wzór z liczbami oczek w nawiasach i wskazówkami do składania. Nasz darmowy wzór na misia powstał właśnie tak i możesz otworzyć go w projektancie i zmienić dowolną część.

Niezależnie od tego, czy piszesz wzory samodzielnie, czy je generujesz, wiesz już, skąd się biorą te liczby. Dzięki temu dużo łatwiej poprawić wzór, który nie wychodzi, zmienić rozmiar takiego, który działa, albo wymyślić zwierzątko, na które naprawdę masz ochotę.