Jak zaprojektować własne amigurumi (i dostać gotowy, rozpisany wzór)
Zaprojektuj własne zwierzątko na szydełko z części w 3D, bez liczenia, i dostań wzór amigurumi rozpisany okrążenie po okrążeniu, z liczbą oczek i zszywaniem.
Masz za sobą trzy misie z cudzych wzorów i teraz chcesz takiego z większą głową, krótszymi nóżkami i pyszczkiem, który naprawdę wygląda jak pyszczek. Pisanie własnego wzoru amigurumi oznaczało kiedyś arkusze kalkulacyjne i mnóstwo prucia. Oto jak zrobić to w kilka minut, na telefonie, i skończyć z instrukcją, z której możesz szydełkować jeszcze dziś wieczorem.
Co robi projektant
Projektant amigurumi pozwala zbudować zwierzątko na szydełko z części w 3D: tułowia, głowy, uszu, pyszczka, rączek, nóżek i ogonka. Każdej części ustawiasz rozmiar w centymetrach, wybierasz kolor i przeciągasz ją tam, gdzie ma zostać przyszyta. Potem projektant pisze wzór: każdą część okrążenie po okrążeniu, w twoim języku (po polsku, z polskimi skrótami), z liczbą oczek po każdym okrążeniu, dopiskiem „x2” przy parach, wskazówkami do wypełniania i sekcją Składanie, która mówi, na którym okrążeniu przyszyć każdy element.
Robi to, bo amigurumi to w gruncie rzeczy jeden pomysł powtarzany w kółko: kształt robiony szydełkiem po okręgu, który rośnie i maleje dzięki równo rozłożonym dodaniom i ujęciom. Daj projektantowi kształt i grubość włóczki, a będzie wiedział, ile oczek mieści się w każdym okrążeniu. Jeśli chcesz poznać szczegóły, opisaliśmy je w artykule dlaczego każdy wzór amigurumi idzie 6, 12, 18, 24.
Krok 1: zacznij od zwierzątka
Otwórz projektanta i dotknij jednego z gotowych zwierzątek na start. Miś, króliczek i kotek to kompletne zwierzątka; „Zacznij od tułowia” daje ci jajowaty tułów i nic więcej. Gotowe zwierzątka to najszybsza droga, bo większość zwierzątek to miś z innymi uszami.
Przeciągnij palcem po pustym tle, żeby obrócić zwierzątko. Uszczypnij albo przewiń, żeby przybliżyć.
Krok 2: zmień części
Dotknij części, a podświetli się zielonym obrysem w kolorze mchu. Panel pokazuje jej suwaki: kulka ma jeden rozmiar, tułów ma wysokość i szerokość, rączki i nóżki mają długość i grubość. Każda liczba jest w centymetrach dla wybranej włóczki, więc głowa 7 cm to głowa 7 cm.
Pod suwakami jest paleta kolorów. Rączki, nóżki i uszy są lustrzanymi parami i zmieniają się razem, więc zmiana koloru jednej rączki zmienia kolor obu. Jeśli chcesz, żeby się różniły, dotknij „Rozłącz parę”.
Żeby przesunąć część, przeciągnij ją po tułowiu. Ślizga się po powierzchni, a jej bliźniaczka powtarza ruch lustrzanie po drugiej stronie. Tam, gdzie ją zostawisz, każe ci ją przyszyć sekcja Składanie.
Krok 3: dodaj to, czego brakuje
Zasobnik nad panelem dodaje części: głowa potrzebuje najpierw tułowia, uszy i pyszczek potrzebują głowy. Nowe części lądują w sensownym miejscu, a ty przeciągasz je dalej. Ogonek u kotka powinien być nisko na plecach; u króliczka to okrągły pomponik mniej więcej w tym samym miejscu.
Dwa triki: „ogonek” to stożek, więc posłuży też za długie uszy króliczka, rogi i róg jednorożca. „Pyszczek” to spłaszczona półkula, która sprawdzi się też jako poduszeczka łapki albo pysk psa.
Krok 4: wybierz włóczkę
Wybór włóczki w nagłówku ma trzy ustawienia: cienka (szydełko 2,5 mm), średnia (3,5 mm) i gruba (5 mm). Zmień je, a każda część zostanie rozpisana na nowo dla tej włóczki. Podgląd 3D też się przerysuje, jedno wybrzuszenie na oczko, więc widzisz, jak zmienia się próbka.
Krok 5: przeczytaj wzór
Otwórz kartę Wzór. Każda część to osobna sekcja, w kolejności, w jakiej je robisz: tułów, głowa, pyszczek, uszy, rączki, nóżki, ogonek. Sekcja dla pary ma dopisek „x2”. Zamknięte części kończą się poleceniem „wypełnij mocno i zamknij otwór”; otwarte kończą się poleceniem „zostaw długi koniec nitki do przyszycia”. Sekcja Składanie na końcu mówi na przykład: „Rączki → Tułów: przyszyj na 9. okrążeniu, naprzeciwko siebie”.
Skopiuj wzór do notatek albo go wydrukuj. Twój pierwszy pełny wzór jest za darmo; potem wzory odblokowujesz pojedynczo albo z Pro, jak wszystko w Knytstudio.
Jak sprawić, żeby wyglądało jak zwierzątko, o które ci chodziło
- Głowy są większe, niż myślisz. Większość uroczych amigurumi ma głowę tak szeroką jak tułów albo szerszą.
- Rączki zwisają; nóżki są skierowane w dół i lekko na zewnątrz. Projektant domyślnie tak je ustawia, a sekcja Składanie za tym idzie.
- Małe uszy wysoko na głowie to miś, wysokie uszy-stożki to króliczek, małe uszy z długim ogonkiem to kotek. Oczy i haft zależą od ciebie; umieść je, kiedy głowa jest już wypełniona.
- Jeśli część wychodzi ze zbyt małą liczbą okrążeń, żeby dobrze wyglądać, zrób ją trochę większą, a nie cieńszą. Okrążenia zmieniają się co sześć oczek, więc malutkie zmiany mogą nie zmienić liczby oczek.
Zapisz projekt i wracaj do niego
Projekty są przechowywane na twoim urządzeniu, kiedy się bawisz. Zaloguj się, a zapiszą się na twoim koncie, pojawią na pulpicie i otworzą na każdym urządzeniu. W ten sposób później dostaniesz też pełny wzór projektu bez robienia go od nowa.
Gotowe? Otwórz projektanta i zacznij od misia.
Najczęściej zadawane pytania
Czy do projektowania amigurumi trzeba być dobrym z matematyki?
Nie z naszym projektantem. Ustawiasz rozmiary w centymetrach i wybierasz grubość włóczki, a okrążenia, dodawania, ujęcia i liczby oczek są wyliczane za ciebie i zapisane jak w wydanym wzorze.
Czy mogę projektować na telefonie?
Tak. Projektant działa w przeglądarce na telefonach, tabletach i komputerach. Obracasz zwierzątko jednym palcem, przybliżasz gestem szczypania, a części dodajesz dużymi przyciskami w zasobniku.
A jeśli chcę kształt, którego nie ma w zasobniku?
Połącz to, co jest. Stożek to róg albo długie ucho, półkula to pyszczek albo łapka, rurka to szyja. Jeśli potrzebujesz czegoś, czego nie da się złożyć z części, napisz do nas: zasobnik będzie rósł razem z tym, o co prosicie.